Na Podbeskidziu wiosna w pełni, świat tonie w soczystej zieleni, drzewa jak pachnące bukiety roztaczają wokół słodką woń. Po zimie ani śladu! W tym roku zima dostarczyła nam wielu wrażeń estetycznych, sprzyjała naszym narciarskim i snowbordowym pasjom oraz pieszym wędrówkom. Była słoneczna i mroźna, śnieżna, oszroniona i ubrana w koronkową szadź. Była taka jak lubię. Bo ja lubię zimę w ogóle i już

Właściwie to w połowie kwietnia zima była dla nas już wspomnieniem a jednak Nieoczekiwanie odnaleźliśmy ją w Tatrach, choć naszym zamiarem było sprawdzenie, czy już kwitną krokusy. Na tę wycieczkę wybrałam się w towarzystwie Mojej Córki Justynki, Mojej Przyjaciółki Kasi i Jej Córki Ilonki ;-)

Ośnieżone szczyty Tatr widziane z zielonej Nowotarskiej Doliny nasuwały skojarzenia z Alpami. Zimne, przejrzyste powietrze wyostrzało górskie obrazy i magia gór wdzierała się w nasze dusze wypełniając wszystkie jej zakamarki. Początkowo wcale nie miałyśmy zamiaru wyruszenia w wyższe partie gór, w naszych planach był zaledwie spacer pośród krokusowych kobierców w bliżej jeszcze nieokreślonym miejscu. Po szybkiej naradzie zdecydowałyśmy się wjechać kolejką linową na szczyt Kasprowego Wierchu i pożegnać zimowe krajobrazy z Beskidu a potem zjechać z powrotem i udać się na spacer na Polanę Kalatówki.

Na Kasprowym Wierchu niemal oślepiło nas słońce odbijające się w śnieżnobiałych zboczach okolicznych gór. Zimowe pejzaże zachęcały do kontemplacji więc natychmiast po dotarciu na Beskid rozsiadłyśmy się na ciepłych skałach. Ciepło słonecznych promieni zdawało się mieć większą moc niż na nizinach.

Pomiędzy szczytami Tatr Wysokich delikatnie snuły się puchate chmurki. Szczególnie Krywań ładnie prezentował się w ich miękkich objęciach.

Justyna z lekką zazdrością patrzyła w kierunku narciarzy szusujących po stokach, też by tak chciała czytałam w jej myślach Mnie w zupełności wystarczały rozciągające się wokół cuda. Z wielką przyjemnością oddawałam się fotografowaniu nie zauważając jak szybko mija czas.

Jednak odsłaniające się pośród zszarzałej trawy coraz większe połacie skał pokazywały, że i tu wkrótce zawita wiosna.

Ze szczytu Beskidu znakomicie wida zarówno Tatry Wysokie jak i Zachodnie. Szczególnie ciekawie widać stąd Dolinę Cichą.

Wielką radość daje mi fotografowanie Justynki w tej niecodziennej scenerii.Jej czarna kurtka stanowi nie lada wyzwanie.

Wiosna w Tatrach zachwyca i zaskakuje mnie zawsze. Wiosna w Tatrach zdarza się jeszcze w lipcu. Kwitnące pierwiosnki lekarskie spotkałam w Tatrach Bialskich właśnie początkiem lipca. Zaś żółte łany kaczeńców i pełnika europejskiego kwitły wokół Wielkiego Hińczowego Stawu, na samym końcu Doliny Mięguszowieckiej, w połowie lipca. Wiosna to jest właśnie to, co najbardziej uwielbiam w Tatrach.

Na przyjemnej rozmowie mija nam droga powrotna na Kasprowy Wierch.

Z uczuciem spełnienia wracamy do wiosny.

Niewele osób zjeżdża z nami w wagoniku.Jest piękna słoneczna pogoda i gdyby nie potrzeba zobaczenia krokusów pewnie i my zostalibyśmy tu na resztę dnia.

Do Polany Kalatówki dochodzimy w pół godziny i ogarnia nas zdumienie. Poza nami nie ma tu nikogo! Mamy całą ukwieconą krokusami polanę dla siebie! Spacerujemy wydeptanymi ścieżkami podziwiając urodę delikatnych kwiatów.

Później dowiadujemy się, że w tym samym czasie Dolinę Chochołowską przemierzały tłumy turystów.

Tatry i tym razem obdarzyły nas niezapomnianymi wrażeniami.