Baraniec (2184 m n.p.m.), trzeci co do wielkości szczyt Tatr Zachodnich oferuje jedną z najpiękniejszych i rozleglejszych panoram tatrzańskich.

Trasę wybrał Stefan (zodiakalny baran) i była ona dla mnie wielką niespodzianką. Dla Marka, także zodiakalnego barana, było to pierwsze spotkanie z Tatrami.

Z osady u wylotu Doliny Żarskiej (900 m n.p.m.) szliśmy żółtym szlakiem, który wijąc się licznymi zakosami po zboczu porośniętym smreczynami zaprowadził nas na Starą Stawkę (1299 m n.p.m). Ciesząc oczy widokiem na Kotlinę Liptowską podążaliśmy jej wypłaszczonym grzbietem. Piargi przeplatały się z kosodrzewiną aż wreszcie pojawiły się hale, na których dawniej wypasano bydło i owce. W lipcu hale pokryte były różowymi kobiercami kwitnącego rdestu wężownika.

Kamienistą ścieżką dotarliśmy na szczyt Barańca (2184 m n.p.m.). gdzie ujrzeliśmy szczyty gór od Rosochy, Ostrej i Siwego Wierchu, poprzez Banówkę, Hrubą Kopę i Trzy Kopy oraz Rohacze, Wołowiec, Łopatę, Kominiarski i Jarząbczy Wierch, Jakubinę, Bystrą, oraz grań Otargańców. W dali na horyzoncie rozpoznaliśmy Tatry Wysokie z charakterystycznym Krywaniem. Po krótkim odpoczynku na szczycie udaliśmy się grzbietem przez Smrek (2072 m n.p.m.) do Żarskiej Przełęczy (1917 m n.p.m.) i następnie do Doliny Żarskiej (900 m n.p.m.).

O zmierzchu wygodną, utwardzoną drogą dotarliśmy do parkingu. Zatoczyliśmy pętlę w sumie pokonując 1304 m różnicy poziomów i jakieś 17 km trasy. Dopisała nam pogoda , słońce świeciło od samego poranka. Puchate chmurki podobne do baranków tworzyły malowniczą scenerię a lekki, ciepły wiatr sprawiał, że nasza wędrówka granią dostarczała nam mnóstwo wrażeń nie męcząc nas zbytnio.

Trasa była długa ale w nagrodę widzieliśmy jak z lotu ptaka cały Liptów i imponująca panoramę Tatr Zachodnich.